Naj­pierw wyja­śnij­my sobie czte­ry pojęcia:

sacrum
 — sfe­ra świę­ta — mistycz­na, rytu­ały, cyklicz­ność np. świąt, pór roku
pro­fa­num — sfe­ra świec­ka — życie codzien­ne, czas: prze­szły, teraź­niej­szy, przyszły.

sym­bol — wie­lo­znacz­ny
ale­go­ria — jed­no­znacz­na np. sowa — mądrość; lis — spryt, kobie­ta z zawią­za­ny­mi ocza­mi i z wagą — sprawiedliwość

Mit — opo­wieść o hero­sach i bogach, zja­wi­skach nad­przy­ro­dzo­nych, prze­ka­zy­wa­ne ust­nie, wyja­śnia­ją sens świa­ta, tak­że gatu­nek lite­rac­ki (spi­sa­ne prze­ka­zy ust­ne) nale­żą­cy do epiki.

cechy: gatu­nek lite­rac­ki nale­żą­cy do epi­ki, odwo­ła­nia do reli­gii (wie­rzeń — sacrum), wystę­pu­ją sym­bo­le, brak nar­ra­to­ra, opo­wia­da jakąś histo­rię, tłu­ma­czy rze­czy­wi­stość, może mieć cha­rak­ter mora­li­za­tor­ski, sca­la­ją wspól­no­tę wier­nych, boha­te­ro­wie to hero­si albo bogo­wie, zawar­te w zbio­rze — mito­lo­gii.
mito­lo­gia — zbiór mitów danej spo­łecz­no­ści np. grec­kich, nor­dyc­kich, słowiańskich 

przypowieść/parabola — w sche­ma­tycz­nej fabu­le poka­zu­je głęb­sze praw­dy, skła­nia do reflek­sji, słu­ży do uka­za­nia ale­go­rycz­nych lub sym­bo­licz­nych sensów.


cechy: gatu­nek lite­rac­ki nale­żą­cy do epi­ki, sche­ma­tycz­na fabu­ła, obiek­tyw­ny nar­ra­tor, uprosz­czo­ne posta­ci (też sche­ma­tycz­ne, mało o nich wie­my), uka­za­nie ponad­cza­so­wych prawd, wystę­po­wa­nie sym­bo­licz­nych lub ale­go­rycz­nych moty­wów, uprosz­czo­ny świat przed­sta­wio­ny, uka­zu­je posta­wę god­ną naśla­do­wa­nia, posia­da pro­stą fabu­łę, zawie­ra ukry­te zna­cze­nie, któ­re­go czy­tel­nik musi się domy­ślić, zamiesz­czo­ne w ewan­ge­liach w Nowym Testa­men­cie, mówi je Jezus.