Jeśli to czy­tasz — daj mi znać 🧡 na swo­im ulu­bio­nym kanale:

W książ­ce opi­su­je swo­je doświad­cze­nia jako oso­ba, u któ­rej ADHD zosta­ło zdia­gno­zo­wa­ne póź­no, dopie­ro w wie­ku 33 lat. Odda­je w niej tak­że głos 18 oso­bom, któ­rzy rów­nież otrzy­ma­li póź­ną dia­gno­zę. Autor­ka na spo­tka­niu wyja­śni­ła, że wyko­rzy­sta­nie prze­żyć róż­nych ludzi poma­ga lepiej zobra­zo­wać nie­jed­no­rod­ność form, w jakich obja­wiać się może ADHD.

Mówiąc o swo­ich doświad­cze­niach, poka­za­ła, jak ADHD może wyglą­dać u dziew­czy­nek czy też kobiet, któ­re wycho­wa­no na grzecz­ne, ciche i skrom­ne. U oso­by, któ­ra całe życie bory­ka­ła się z poczu­ciem wsty­du, trud­no­ścia­mi w utrzy­my­wa­niu rela­cji oraz widze­niem sie­bie jako „dzi­wacz­ki”.

https://www.empik.com/radio-w-mojej-glowie-opowiesci-o-adhd-aneta-korycinska,p1474515661,ksiazka‑p

Książ­ka „Radio w mojej gło­wie. Opo­wie­ści o ADHD” jest już w PRZEDSPRZEDAŻY, pre­mie­rę będzie mia­ła 14 maja.


Co w niej? Radio!


Życie z odpa­lo­ny­mi kil­ko­ma sta­cja­mi radio­wy­mi jed­no­cze­śnie, bez lito­ści. Wzgó­rza kre­atyw­no­ści, doko­ny­wa­nie cudów i nie­moż­li­wość wsta­nia z łóż­ka, syn­drom impo­sto­ra, poczu­cie wła­snej war­to­ści poni­żej god­no­ści, uza­leż­nie­nia, lęk i pasje, któ­re spra­wia­ją, że chce się żyć. Na smut­no i na weso­ło. Bez roman­ty­zo­wa­nia ADHD i bez sta­wia­nia się w roli ofia­ry. Tak chcia­łam, mam nadzie­ję, że tak wyszło. Mówię o sobie, ale by opa­no­wać ten ego­istycz­ny pamięt­nik i by nie spra­wiać wra­że­nia, że każ­dy tak ma, zapro­si­łam jesz­cze 18 osób do roz­mo­wy. Zosta­łam prze­kaź­ni­kiem, spi­sa­łam je, by mogły wybrzmieć jak opo­wieść. W koń­cu to książ­ka o różnorodności.

Jeśli to czy­tasz — daj mi znać 🧡 na swo­im ulu­bio­nym kanale: