Autor: StefaStrona 1 z 5
Adam Mickiewicz miał swój typ i była to raczej Telimena niż Zosia. – I wcale nie uważał, że „gdy na dziewczynę zawołają: żono! Już ją żywcem pogrzebiono”. Przeciwnie, lampeczka mu się zapalała, traktował to jak zaproszenie. Życie towarzyskie i uczuciowe samego wieszcza było jednak nieco bardziej skomplikowane. Bohaterkami dzisiejszego odcinka „Historii kobiet” są kobiety Adama Mickiewicza – te z jego twórczości i te z jego życia.
„Czego nie powiem swojej córce” to tom poetycki, w którym osobiste doświadczenie spotyka się z refleksją społeczną: macierzyństwo staje się tu opowieścią o narodzinach nowej tożsamości, pamięci i dziedziczonym lęku. Autorka buduje napięcie skrótem, rytmem, repetycją i „cięciem” składniowym, a ważnym wątkiem pozostaje relacja matka–córka oraz to, co między kobietami bywa niewypowiedziane. Integralną część książki tworzą czarno-białe kolaże autorki, dialogujące z wierszami.
Obejrzałam „Zmiennokształtnych 2” i od razu wiedziałam, że to film, który da się sensownie wykorzystać podczas lekcji języka polskiego i godziny wychowawczej. To nie tylko przygodowe fantasy o nastolatkach, którzy potrafią przeistaczać się w dzikie zwierzęta, lecz także opowieść o dorastaniu, o podwójnej tożsamości, o presji grupy, o odpowiedzialności oraz o wyborach i ich konsekwencjach.
Porozmawiajmy o pięciu najważniejszych lekturach na egzamin ósmoklasisty z języka polskiego! Zapraszam na live, w trakcie którego zajmiemy się tym, co najważniejsze z najczęściej pojawiających się lektur na egzaminie ósmoklasisty z języka polskiego. Dostaniesz ode mnie pigułkę wiedzy, którą od razu wykorzystasz w szkole!
W tomie „Język jako świadectwo kultury” znalazł się mój artykuł „Pomiędzy ekskluzją i inkluzją. Język i dyskurs subkultury YA”. To tekst poświęcony temu, jak język młodzieżowych wspólnot czytelniczych potrafi jednocześnie zapraszać do środka i stawiać granice: budować poczucie przynależności, a zarazem wykluczać tych, którzy nie znają kodów.
Reforma ortografii może realnie uporządkować wiele obszarów, ale jej powodzenie zależy od dopracowania szczegółów i jakości materiałów dydaktycznych. Przy okazji zmian warto nie tylko ogłaszać nowe reguły, lecz także konsekwentnie je doprecyzować, aby uproszczenia rzeczywiście ułatwiały pisanie, a nie zwiększały poczucie niepewności.
Obejrzałam animację „Rufus. Potwór morski, który nie umiał pływać” i od razu wiedziałam, że to film, który da się wykorzystać podczas lekcji języka polskiego i godziny wychowawczej. Jednak przede wszystkim jest to film dla rodziców poszukujących takich treści, o których mogą porozmawiać ze swoimi dziećmi, które mają 3-8 lat.
Obejrzałam „Psoty” i od razu wiedziałam, że to film, który da się wykorzystać podczas lekcji języka polskiego i godziny wychowawczej. To nie tylko familijna przygoda o dziewczynce i psie, lecz także opowieść o samotności, o rodzinie, w której uczucia są, ale brakuje czasu i uważności, o odpowiedzialności za zwierzęta, o wolontariacie, a także o internecie, który potrafi nagłośnić dobro, lecz potrafi też dołożyć presję, ocenianie i hejt.
W grudniu 2025 roku zaprezentuję referat podczas konferencji naukowej „Słowa klucze”, odbywającej się na Uniwersytecie Warszawskim. Wystąpienie pod tytułem „‚Chosen one’, ‚soulmate AU’, ‚neurodivergent MC’ — słowa klucze Young Adult jako znaki subkulturowe i parateksty” poświęcam analizie aktualnych formuł leksykalnych, które wpływają na sposób porozumiewania się we wspólnotach czytelniczych oraz w środowiskach fandomowych.
Podczas konferencji „Szkoła XXI wieku” podzielę się praktycznymi strategiami pracy z ekranem, słuchawkami, sceną i konsolą, pokazując, w jaki sposób współczesne narracje kultury popularnej wspierają rozwijanie kompetencji młodych ludzi. Opowiem, dlaczego szkoła potrzebuje dziś nowych form wrażliwości oraz jak nauczyciele mogą wykorzystywać popkulturowe teksty, aby budować z uczniami głębsze rozumienie świata i literatury.
11 listopada byłam gościnią audycji „Niepodległość jest Kobietą” w Programie 1 Polskiego Radia (Jedynka). Rozmawialiśmy o feministycznym spojrzeniu na historię, literaturę i edukację. Skupiliśmy się na pytaniu: jakie lektury czytać – i jakie należałoby napisać – aby wiedza o Polkach Niepodległych nie była kolejną odsłoną szkolnego frazesu „Słowacki wielkim poetą był”. Rozmowę prowadzili Ludwika Włodek i Grzegorz Kalinowski.
„Mam słowo” to moja autorska gra słowna wydana przez Egmont Polska. Powstała z myślą o tym, by łączyć rozrywkę z nauką, rozwijać słownictwo i pobudzać refleks. Jako nauczycielka języka polskiego i autorka materiałów edukacyjnych stworzyłam grę, która doskonale sprawdza się w rodzinnych rozgrywkach, na lekcjach i w edukacji domowej.
Już 22 września o godz. 20:00 odbędzie się darmowy live, podczas którego wyjaśnię, jak będzie wyglądał egzamin ósmoklasisty z języka polskiego w 2026 roku. To spotkanie dla uczniów, rodziców i nauczycieli, którzy chcą dobrze zrozumieć nadchodzące zmiany i przygotować się do nich w praktyczny sposób.
Powieść „Akcja Czarny Jaszczur” warto polecić wszystkim, którzy szukają niebanalnej historii z nutą humoru i odrobiny dreszczyku. Czytelnik znajdzie tu przygodę, dawkę wiedzy oraz inspirację do własnych poszukiwań – nie tylko w zakamarkach starych zamków, lecz także w otaczającym nas na co dzień świecie.
Jestem ogromnie wdzięczna, że mogłam być częścią tego poranka. To doświadczenie zostanie ze mną na długo, bo choć Kasi zabrakło, jej misja trwa: w głosach młodych ludzi, w pytaniach pełnych ciekawości i w odwadze, z jaką poprowadzili tę audycję. Kibicuję im bardzo i mam nadzieję, że tak już zostanie, a „Zagadkowa” będzie trwać.
Literatura dziecięca rzadko w tak przejrzysty sposób łączy emocje z wiedzą praktyczną. Joanna Jagiełło w książce „Karetka mojego taty” (seria „Czytam sobie”, poziom 3, wyd. HarperKids) udowadnia, że można opowiedzieć najmłodszym o trudach pracy medycznej i jednocześnie przekazać podstawy pierwszej pomocy, a przy tym nie infantylizować, lecz pokazać, że czasami same starania nie wystarczają, bo los pisze różne scenariusze.

Możesz zostać moim patronem/moją patronką: