Mia­łam dziś przy­jem­ność wzię­cia udzia­łu w wyjąt­ko­wym pane­lu, w któ­rym wypo­wia­da­li się twór­cy fil­mu “Świę­to ognia” (Jakub Małec­ki Jakub Małec­ki, Tomasz Sapryk, Kin­ga Dęb­ska Kin­ga Deb­ska) oraz rodzi­ce dzie­ci z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi, pod­opiecz­ni Fun­da­cji Mię­dzy Nie­bem a Zie­mią (Fun­da­cja Mię­dzy Nie­bem a Zie­mią).
To były pięk­ne i waż­ne wypo­wie­dzi rodzi­ców, któ­rzy pod­kre­śla­li, że bra­ku­je opie­ki psy­cho­lo­gicz­nej, zwłasz­cza w momen­cie posta­wie­nia dia­gno­zy, ale pod­ję­to też tema­ty codzien­nych trud­no­ści i tego, skąd czer­pać siłę i miłość.
Film “Świę­to ognia” poka­zu­je te trud­ne chwi­le rodzin z cho­ry­mi dzieć­mi, ale nie pomi­ja też tych dobrych momen­tów, kie­dy zachłan­nie two­rzy się szczę­ście, by cie­szyć się życiem. Mia­łam licz­ne oba­wy, że może jest to film zbyt rado­sny, na tak nie­ła­twy temat, jaki podej­mu­je, ale widzia­łam dziś i sły­sza­łam tę radość, że kino nor­ma­li­zu­je temat nie­peł­no­spraw­no­ści, że wpro­wa­dza ją do codzien­no­ści i że w dzie­le Kin­gi Dęb­skiej jest uka­za­ny kalej­do­skop uczuć, któ­ry nie odbie­ga od codzien­no­ści rodzin z cho­ry­mi dziećmi. 
To, co istot­ne, to film mówi też, jak się zacho­wy­wać wobec osób z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi, a bra­ku­je nam ksią­żek i histo­rii fil­mo­wych, któ­re powin­ny podej­mo­wać ten temat, bo szko­ła tego nie robi! Nie uczy, jak reago­wać, gdy ktoś wykra­cza poza stan­dar­dy. Mamy w tej kwe­stii jesz­cze wie­le do zrobienia. 
A o poten­cja­le edu­ka­cyj­nym fil­mu już mówi­łam, ale pole­cam prze­czy­tać jesz­cze reko­men­da­cję ZEF (ZEF Zespół Edu­ka­to­rów Fil­mo­wych).
(Link w komentarzu). 
—-
👉👉👉👉🙂🙂🙂PS I koniecz­nie zaob­ser­wuj­cie tę pięk­ną rodzi­nę: NaszOk­taś (dzię­ku­ję za rozmowy!). 
——
Dzię­ku­ję też Kino Świat za zaproszenie.