LITERATURA

Buszu­ją­cy w zbo­żu” J.D. Salin­ger – zagu­bio­ny w trak­cie podró­ży ku odna­le­zie­niu sie­bie, nikt go nie rozumie; 

Mały Ksią­żę” Anto­ine de Saint-Exu­pe­ry – Pilot lądu­je na Saha­rze i może zgi­nąć, mówi o samot­no­ści wśród ludzi, wyobra­ża sobie sie­bie z cza­sów dzie­ciń­stwa i dzię­ki temu może przejść prze­mia­nę, do któ­rej potrzeb­ne jest wyciszenie; 

Tren VIII” Jan Kocha­now­ski – o pust­ce jaką prze­ży­wa ojciec po stra­cie dziec­ka, teraz wszyst­ko jest ciche i smut­ne, stra­cił chęć życia; 

Cudzo­ziem­ka” Maria Kun­ce­wi­czo­wa – Róża wszę­dzie była obca, nie mia­ła przy­ja­ciół, rela­cje rodzin­ne nie odpo­wia­da­ły jej, mia­ła wiel­kie ambi­cje, a życie nie pozwo­li­ło jej ich spełnić; 

Gra­ni­ca” Zofia Nał­kow­ska – Zenon Ziem­bie­wicz jest samot­ny, bo ma ambi­cje wyrwa­nia się z Bole­bo­rzy i nie chce powie­lać błę­dów ojca, jed­no­cze­śnie nie potra­fi kochać jed­nej kobie­ty, więc krzyw­dzi dwie; Justy­na Bogu­tów­na nie ma zbyt wie­lu zna­jo­mych, nie może się przy­znać, że usu­nę­ła na proś­bę Zeno­na cią­żę, czu­je się nie­ko­cha­na, ma defi­cyt emocjonalny; 

Zbrod­nia i kara” Fio­dor Dosto­jew­ski – Rodion jest samot­ny, bo utra­cił kon­tak­ty ze zna­jo­my­mi ze szko­ły, bo nie było go stać na kon­ty­nu­owa­nie nauki, a że jest dale­ko od rodzin­ne­go domu – nie ma bli­sko sie­bie wspar­cia, nie szu­ka miło­ści; jest sam ze swo­imi myślami; 

Skle­py cyna­mo­no­we” Bru­no Schulz – ojciec jest odręb­ny, odsta­wał od rodzi­ny, był samot­ny i nie­zro­zu­mia­ny, pisał wiel­kie trak­ta­ty o mane­ki­nach, zacho­wy­wał się eks­cen­trycz­nie – do tego stop­nia, że jego dziec­ko wyda­wa­ło się, że zmie­nia się on w karakona 

Lal­ka” Bole­sław Prus – Rzec­ki po stra­cie Augu­sta jest samot­ny z wybo­ru, bo nie umie już się przed nikim otworzyć; 

Mistrz i Mał­go­rza­ta” Micha­ił Buł­ha­kow – Piłat jest wiel­kim samot­ni­kiem, zachwy­ca go empa­tia Jeszui, jego karą jest wiecz­ne cze­ka­nie na tro­nie razem z psem; z kary tej zwol­ni go Mistrz; 

Nie koń­czą­ca się histo­ria” – Micha­el Ende – Boha­ter prze­cho­dzi przez wie­le momen­tów samot­no­ści, któ­re kie­ru­ją go przez świat. Samot­ność jest zmien­na, pro­wa­dzi przez potrze­by domi­no­wa­nia, dużo póź­niej uczest­ni­cze­nia w har­mo­nij­nej spo­łecz­no­ści, a na koń­cu bycia kocha­nym i kochania.

    FILM 

Gre­en Book” reż. Peter Far­rel­ly  – Muzyk jest osa­mot­nio­ny, bo od dziec­ka głów­nie zaj­mu­je się muzy­ką kla­sycz­ną, jest bar­dzo ambit­ny, jest jed­nym z nie­wie­lu, któ­ry ma sza­no­wa­ny zawód wśród czar­no­skó­rych i przez to jest wyalienowany;

Ostat­nia rodzi­na” reż. Jan P. Matu­szyń­ski – o Bek­siń­skim, któ­ry odpy­cha nawet swo­ją rodzi­nę, bo jest zapa­trzo­ny w sztu­kę – wybie­ra tę samotność; 

Dzień świ­ra” reż. Marek Koter­ski  – samot­ność z wybo­ru, nie potra­fi utrzy­mać sto­sun­ków z inny­mi ludź­mi i przy­sto­so­wać się, widzi tyl­ko świat poezji, jest neurotyczny; 

    MUZYKA 

Dłu­gość dźwię­ku samot­no­ści” Myslo­vitz – samot­ność uka­za­na jako stan har­mo­nii, pod­miot lirycz­ny lubi być sam, wte­dy nie musi przed nikim uda­wać, ma jasno wyzna­czo­ną drogę;

    INNE SZTUKI:     TEATR, MALARSTWO, RZEŹBA

“Wędro­wiec nad morzem mgły” Caspar David Frie­drich – samot­ny czło­wiek sto­ją­cy na kli­fie patrzą­cy na morze, powie­wa jego płaszcz, kolo­ry­sty­ka: ponu­ra, szara