Moim ukochanym zwierzęciem od zawsze był wilk. W dzieciństwie nieustannie jeździłam do Rezerwatu Pokazowego Żubrów w Białowieży, żeby zobaczyć Kazana. Później prowadziłam mu nawet fanpejdż. A mój pies Karkas był do niego tak podobny, że miał status domowego wilka.

„Wilk” to jedno z bardzo starych słów indoeuropejskich. Prasłowiańska postać rekonstruowana jest jako „*vĺ̥kъ” i prowadzi do praindoeuropejskiego rdzenia związanego z rwaniem i szarpaniem. Etymologicznie wilk byłby więc „tym, który rozszarpuje”. Takie bywały dawne nazwy zwierząt: miały oznaczać doświadczenie spotkania z drapieżnikiem.

Wilk był też zwierzęciem związanym z lękiem, choć jego nazwy nie zastąpiono eufemizmem jak w przypadku niedźwiedzia, czyli „miodojada”. Może dlatego pobrzmiewa przestroga: „nie wywołuj wilka z lasu”, czyli nie mów o nieszczęściu, bo przywołasz zagrożenie.

Wilcza rodzina jest ogromna. Blisko niej stoją czeskie „vlk”, rosyjskie „wołk”, litewskie „vilkas”, niemieckie „Wolf”, angielskie „wolf”, łacińskie „lupus”, francuskie „loup”, hiszpańskie „lobo”. Wilk przeszedł przez języki jak przez las: wszędzie zostawił ślad.

Jest też „wilkołak” od prasłowiańskiego „*vĺ̥kodlakъ”: „wilk” plus „dlaka”, czyli ‘sierść, włosy na ciele’. Wilkołak to pierwotnie ktoś „mający wilczą sierść”.

Mamy „wilczy apetyt” i „głodny jak wilk” oznaczają wielki, niemal nie do opanowania głód. „Wilk w owczej skórze” to ktoś fałszywy, kto udaje łagodnego. „Patrzeć wilkiem” znaczy patrzeć wrogo. „O wilku mowa” mówimy wtedy, gdy ktoś pojawia się akurat w chwili, gdy o nim rozmawiamy. „Człowiek człowiekowi wilkiem” przypomina, że ludzie potrafią być bezwzględni. Z kolei „wilcze doły” to typ fortyfikacji.

Są też inne wilki. „Wilk morski” to doświadczony żeglarz, człowiek morza. „Młody wilk” to ktoś nowy, drapieżnie wchodzący do swojej dziedziny. „Wilk stepowy” kojarzy się z samotnikiem. „Wilczy bilet” oznacza piętno, po którym trudno dostać się do szkoły. A ludowe: „nie siedź na zimnym, bo złapiesz wilka” to potoczne ostrzeżenie przed zapaleniem pęcherza

Język wykorzystywał wilka na wiele sposobów, a i tak uważam, że to najwspanialsze zwierzę świata.