LITERATURA 

Wiek nowy” Cze­sław Miłosz – cia­ło prze­sta­je dzia­łać, ale umysł wciąż funk­cjo­nu­je i pozwa­la tworzyć

Lal­ka” Bole­sław Prus – Rzec­ki – regu­lar­na pra­ca i pisa­nie pamięt­ni­ka pozwa­la­ją mu god­nie się sta­rzeć, musi mieć cel 

Wese­le” Sta­ni­sław Wyspiań­ski – Dziad – bał się powtór­ki z raba­cji gali­cyj­skiej, uka­zał mu się duch Jaku­ba Sze­li, nie wie­rzył w to, że sytu­acja kon­flik­tu mię­dzy chło­pa­mi a inte­li­gen­cją się nie powtó­rzy, nadal nie potra­fią zna­leźć wspól­ne­go języ­ka; ma wie­dzę o przeszłości 

Opo­wieść wigi­lij­na” Char­les Dic­kens – Ebe­ne­zer Scro­oge jest star­cem, ma trud­no­ści w poru­sza­niu się, jest samot­ny, bo wszyst­kich odrzu­ca, ponie­waż w mło­do­ści sam był odrzu­co­ny i tego nie przepracował;

Latar­nik” Hen­ryk Sien­kie­wicz – Ska­wiń­ski ma 70 lat i po latach wojen i tułacz­ki zna­lazł spo­koj­ną posa­dę latar­ni­ka, gdzie ma zamiar odpo­czy­wać, roz­ma­wiać jedy­nie z mewa­mi i cho­dzić w nie­dzie­lę do kościo­ła; spo­koj­na sta­rość, w któ­rą wdzie­ra się tęsk­no­ta za ojczy­zną i ten sta­rzec popeł­nia z tego powo­du wiel­ki błąd, przez co zosta­je wyrzu­co­ny z pracy; 

Quo vadis” Hen­ryk Sien­kie­wicz – Petro­niusz już odczu­wa ozna­ki sta­ro­ści i mówi o tym, że codzien­nie musi być wyma­so­wa­ny i poćwiczyć; 

Pan Tade­usz” Adam Mic­kie­wicz – Pod­ko­mo­rzy przy­jeż­dża do Sopli­co­wa, by roz­wi­kłać spór o zamek i pogo­dzić Hra­bie­go z Sędzią, jest naj­star­szym gościem kola­cji, wygła­sza mowę prze­ciw­ko mło­dym, któ­rzy kie­dyś według nie­go umie­li się zacho­wać, a dzi­siaj, cho­ciaż są wysy­ła­ni do szkół, to nie mają poję­cia o ety­kie­cie przy sto­le; jako star­szy czło­wiek wyra­ża się nega­tyw­nie o mło­dych, uwa­ża, że kie­dyś były lep­sze czasy; 

 „Mały Ksią­żę” Anto­ine de Saint-Exu­pe­ry – miesz­kań­cy pla­net od 325 do 330 byli już na tyle doj­rza­li i zapo­mnie­li o tym, co się w życiu liczy; że sta­rze­jąc się, wpa­dli w pułap­kę myśle­nia typo­we­go dla doro­słych: Król miał jedy­nie potrze­bę rzą­dze­nia i czu­cia się lep­szym od innych; Pijak za to był uza­leż­nio­ny i wsty­dził się sie­bie, by o tym zapo­mnieć – pił wię­cej; Próż­ny – łak­nął okla­sków i żądał uwiel­bie­nia; Ban­kier uza­leż­niał swo­je szczę­ście od posia­da­nia, był typo­wym mate­ria­li­stą; Geo­graf nie znał praw­dzi­we­go życia, był teo­re­ty­kiem, któ­ry uwa­żał się za naj­mą­drzej­sze­go i lek­ce­wa­żył innych; Latar­nik zaś był pro­stym pra­co­ho­li­kiem, któ­ry wyko­ny­wał bez­sen­sow­ną pra­cę. Sta­re jest też myśle­nie Pilo­ta, któ­ry jako dziec­ko miał buj­ną wyobraź­nię i iry­to­wał się, że doro­śli dostrze­ga­li jedy­nie kape­lusz w rysun­ku, któ­ry uka­zy­wał sło­nia zje­dzo­ne­go przez węża; tym­cza­sem sam nie potra­fił nary­so­wać Małe­mu Księ­ciu odpo­wied­nie­go baran­ka. Zatra­cił dzie­cię­cą wyobraźnię. 

”Sta­ry czło­wiek i morze” Ernest Hemin­gway – głów­ny boha­ter „zma­ga się” ze sta­ro­ścią, pró­bu­je udo­wod­nić sobie, że jest jesz­cze sil­ny i sprawny. 

”Sekret­ny dzien­nik Hen­dri­ka Gro­ena” i “Dopó­ki życie trwa” Hen­drik Gro­en – Dzien­ni­ki pen­sjo­na­riu­sza domu spo­koj­nej sta­ro­ści opi­su­ją­ce bun­ty prze­ciw­ko dyrek­cji i przy­go­dy z gru­pą sąsia­dów jak on chcą­cych mieć radość z życia

    FILM 

”Stu­la­tek, któ­ry wysko­czył przez okno i znik­nął” reż. Felix Hern­gren – film i książ­ka; przy­go­dy po uciecz­ce z domu star­ców, spo­ty­ka go szczę­ście, dzia­ła nie­kon­wen­cjo­nal­nie, skoń­czy jak milioner 

”Dzień bab­ci” reż. Miłosz Sakow­ski – etiu­da, o bab­ci, któ­ra oszu­ka prze­stęp­ców okra­da­ją­cych star­ców meto­dą “na wnuczka”

Naj­lep­szy” reż. Łukasz Pal­kow­ski – orga­nizm Jerze­go Gór­skie­go po uza­leż­nie­niu od nar­ko­ty­ków i alko­ho­lu jest jak cia­ło sta­re­go człowieka 

    MUZYKA

    INNE SZTUKI:     TEATR, MALARSTWO, RZEŹBA 

Wizy­ta star­szej pani” Teatr Dra­ma­tycz­ny – http://​www​.teatr​dra​ma​tycz​ny​.pl/​w​i​z​y​t​a​-​s​t​a​r​s​z​e​j​-​p​ani – o star­szej, boga­tej kobie­cie, któ­ra wra­ca do rodzin­nej miej­sco­wo­ści i chce się zemścić