LITERATURA 

Kora­li­na” Neil Gaiman – Motyw znie­kształ­co­nych “odbić” praw­dzi­wych rze­czy, dwie wer­sje jed­ne­go lustra ujaw­nia­ją praw­dę i są wyko­rzy­sty­wa­ne do kłamstw.

O tym, co Ali­cja zoba­czy­ła po dru­giej stro­nie lustra” Lewis Car­roll – Ali­cja prze­cho­dzi przez lustro do zacza­ro­wa­nej krainy

Pani Bova­ry” Gustaw Flau­bert – Emma prze­glą­da się w lustrach, gdy tań­czy na balu, chce widzieć sie­bie jako panią z wyż­szych sfer

Czer­wo­ne i czar­ne” Sten­dhal – zna­ne zda­nie o tym, czym jest powieść: “to jest zwier­cia­dło prze­cha­dza­ją­ce się po gościń­cu. To odbi­ja lazur nie­ba, to bło­to przy­droż­nej kałuży”. 

Har­ry Pot­ter” J.K. Row­ling – Zwier­cia­dło Ain Ein­garp, lustro poka­zu­ją­ce naj­więk­sze pra­gnie­nie tego, któ­ry w nim się przegląda 

Kró­lew­na Śnież­ka” Jacob Ludwig Karl Grimm, Wil­helm Karl Grimm – maco­cha Śnież­ki pyta lustra kto jest naj­pięk­niej­szy, lustro odpo­wia­da, że ona, dopó­ki nie poja­wia się Snieżka

FILM

    MUZYKA

    MALARSTWO

Not to Be Repro­du­cer” René Magrit­te – męż­czy­zna stoi przed lustrem, widać jego tył gło­wy i ple­cy, jed­nak w lustrze odbi­ja się ten sam widok, czy­li znów tył gło­wy i plecy

Mał­żeń­stwo Arnol­fi­nich” Jan van Eyck – w lustrze odbi­ja się zarów­no para przed­sta­wio­na na obra­zie jak i to, cze­go nie widać, lustro skła­nia do reflek­sji nad tym, co przed­sta­wia obraz- rze­czy­wi­stość? co z tym kto oglą­da obraz?

Bar w Folies-Ber­gère” Edo­uard Manet- na obra­zie przed­sta­wio­na jest kobie­ta (bar­man­ka), a za nią jest zakrzy­wio­ne lustro, widać w nim wię­cej niż tył kobie­ty i salę. widać męż­czy­znę, któ­ry mówi coś do kobie­ty, któ­rej twarz wyda­je się zupeł­nie obo­jęt­na. Manet pod koniec życia ponow­nie roz­wa­ża nad rolą sztu­ki, obra­zu – czy ma on być ide­al­nym odzwier­cie­dle­niem rze­czy­wi­sto­ści, a może ma być czymś wię­cej. zakrzy­wio­ne lustro jest sym­bo­lem tego, że widać w nim inną rze­czy­wi­stość; obraz powi­nien być zakrzy­wio­nym lustrem 

Wenus z lustrem” Die­go Velázqu­ez – naga kobie­ta podzi­wia­ją­ca swe wdzię­ki w lusterku 

Pan­ny Dwor­skie” Die­go Velázqu­ez – obraz jest jak­by odwró­co­ny: widać na nim mala­rza a jedy­nie w lustrze pozu­ją­cą parę królewską 

Por­tret mał­żon­ków Arnol­fi­nich” Jan van Eyck – w lustrze widać ple­cy tytu­ło­wych małżonków

Jeżeli chcesz mnie wesprzeć w popularyzacji wiedzy o języku i literaturze polskiej — możesz zostać moim patronem/moją patronką: https://patronite.pl/babaodpolskiego/ - grosik daj babie, sakiewką potrząśnij. ;)