Jeśli to czy­tasz — daj mi znać 🧡 na swo­im ulu­bio­nym kanale:

Stanisław Wyspiański Wesele streszczenie opracowanie
Sta­ni­sław Wyspiań­ski Wese­le stresz­cze­nie opracowanie 

Peł­ne opra­co­wa­nie i stresz­cze­nie „Wese­la” Sta­ni­sła­wa Wyspiań­skie­go (gene­za, czas akcji, język, moty­wy, kon­tek­sty, sym­bo­le) znaj­dziesz też w moim skle­pie.

Jeśli to czy­tasz — daj mi znać 🧡 na swo­im ulu­bio­nym kanale:

Chcesz zapisać się na korepetycje?

Wstęp (wprowadzenie):

Kon­wen­cja, w któ­rej pro­wa­dzo­na jest nar­ra­cja utwo­ru, ma klu­czo­we zna­cze­nie dla odczy­ta­nia dzie­ła. Podob­nie jak w przy­pad­ku komu­ni­ka­tów, dobór spo­so­bów uka­za­nia świa­ta przed­sta­wio­ne­go narzu­ca czy­tel­ni­ko­wi spe­cy­ficz­ny odbiór tek­stu. Zupeł­nie ina­czej odbie­ra­my np. infor­ma­cje poda­wa­ne w pra­sie (trak­tu­je­my je jako fak­ty), a ina­czej – te same infor­ma­cje poda­ne np. w for­mie paro­dii (jeste­śmy świa­do­mi kon­wen­cji, więc wie­my, że jej inten­cją nie jest poda­wa­nie fak­tów, lecz hiper­bo­li­za­cja nie­któ­rych zacho­wań). Podob­nie dzie­je się w lite­ra­tu­rze. Nikt nie ocze­ku­je od ele­men­tów fan­ta­stycz­nych, aby były zgod­ne z praw­dą (a więc: mogły się wyda­rzyć w praw­dzi­wym świe­cie), ale dzię­ki nim auto­rzy skła­nia­ją czy­tel­ni­ków do odczy­ta­nia ale­go­rii i sym­bo­li wystę­pu­ją­cych w praw­dzi­wym świe­cie – moż­na więc powie­dzieć, że świat fan­ta­stycz­ny może być dopeł­nie­niem świa­ta reali­stycz­ne­go (a nie, jak mogło­by się zda­wać, jego przeciwieństwem).

Rozwinięcie („Wesele”):

Ele­men­ty fan­ta­stycz­ne pozwa­la­ją meta­fo­rycz­nie przed­sta­wić zja­wi­ska, któ­rych nie da się poka­zać w for­mie mime­tycz­nej (naśla­du­ją­cej rze­czy­wi­stość) – np. mogą odzwier­cie­dlać myśli, uczu­cia i lęki. Tak dzie­je się w „Wese­lu” Sta­ni­sła­wa Wyspiań­skie­go, w któ­rym ele­men­ty fan­ta­stycz­ne peł­ni­ły przede wszyst­kim funk­cję sym­bo­licz­ną. Zja­wy, któ­re uka­zy­wa­ły się uczest­ni­kom wese­la, odzwier­cie­dla­ły ich oba­wy. Rycerz – obja­wia­ją­cy się Poecie – sym­bo­li­zo­wał siłę, moc spraw­czą oraz cno­ty, któ­rych bra­ko­wa­ło arty­stom deka­denc­kim. Het­man Bra­nic­ki – sym­bol zdra­dy – uka­zu­ją­cy się Panu Mło­de­mu zwra­cał uwa­gę na fakt zdra­dy wła­snej kla­sy spo­łecz­nej przez ślub z wie­śniacz­ką. Oczy­wi­ście kon­wen­cja fan­ta­stycz­na jest czy­tel­na dla odbior­ców, uka­za­nie się zjaw nie jest wyda­rze­niem praw­dzi­wym (ma na celu uwy­pu­kle­nie wewnętrz­nych obaw). War­to jed­no­cze­śnie zauwa­żyć, że ele­men­ty fan­ta­stycz­ne czer­pią peł­ny­mi gar­ścia­mi ze świa­ta rze­czy­wi­ste­go. To, co jest w nich fan­ta­stycz­ne, to sam fakt poja­wie­nia się ducha gościom wesel­nym – ale już sym­bo­li­ka posta­ci jest zako­rze­nio­na w świe­cie rze­czy­wi­stym (każ­dy wie, kim był np. Wer­ny­ho­ra czy Zawi­sza Czarny).

Rozwinięcie (kontekst):

Ele­men­ty fan­ta­stycz­ne włą­czo­ne w świat reali­stycz­ny wystę­pu­ją tak­że w dra­ma­cie roman­tycz­nym Ada­ma Mic­kie­wi­cza „Dzia­dy” cz. II. Punk­tem wyj­ścia do akcji utwo­ru jest obrzęd dzia­dów – praw­dzi­wy ludo­wy oby­czaj obcho­dzo­ny 31 paź­dzier­ni­ka, w trak­cie któ­re­go przy­wo­ły­wa­ło się duchy zmar­łych. Pod­czas tego obrzę­du inte­rak­cja z przod­ka­mi mia­ła na celu poka­za­nie pew­nych prawd moral­nych, któ­rych zapre­zen­to­wa­nie było­by nie­moż­li­we w inny spo­sób. Duch Zosi, Wid­mo Złe­go Pana czy Wid­mo kochan­ka mają wręcz stra­szyć (co wyni­ka z mora­li­za­tor­skie­go wydźwię­ku utwo­ru, że kto nie udzie­lał innym pomo­cy, nie sza­no­wał życia czy uczuć – nie tra­fi do nie­ba). W tym przy­pad­ku zro­zu­mie­nie prze­sła­nia wyma­ga pra­wi­dło­we­go odczy­ta­nia kon­wen­cji, prze­ka­za­nia ludo­wych prawd – czy­tel­nik musi zadać sobie pyta­nie o to, dla­cze­go poja­wia­ją się duchy i co autor chciał w ten spo­sób przekazać.

Zakończenie (podsumowanie):

Świat fan­ta­stycz­ny, choć stoi w opo­zy­cji do świa­ta reali­stycz­ne­go, nie musi być jego prze­ci­wień­stwem – wręcz prze­ciw­nie, może być jego dopeł­nie­niem. Pod­czas gdy wyda­rze­nia reali­stycz­ne czę­sto trak­tu­je­my jako fakt i nie pod­da­je­my ich reflek­sji, ele­men­ty fan­ta­stycz­ne wyma­ga­ją od czy­tel­ni­ka zada­nia sobie tru­du zro­zu­mie­nia, jaki był cel auto­ra. Ele­men­ty fan­ta­stycz­ne są więc sygna­łem, aby czy­tel­nik zasta­no­wił się, jaka z nich pły­nie nauka osa­dzo­na w świe­cie rzeczywistym.

  • Opracowanie pytań na maturę ustną 2024 – pełen zestaw 40 lektur

    150,00 VAT
    Dodaj do koszyka
  • Opracowanie pytań na maturę ustną 2024 – „Wesele”

    14,00 VAT
    Dodaj do koszyka

Jeśli to czy­tasz — daj mi znać 🧡 na swo­im ulu­bio­nym kanale:

Produkt ze sklepu Baba od polskuego - Adam Mickiewicz - Dziady cz. III - streszczenie i opracowanie
Pro­dukt ze skle­pu Baba od pol­sku­ego – Adam Mic­kie­wicz – Dzia­dy cz. III – stresz­cze­nie i opracowanie

Peł­ne opra­co­wa­nie i stresz­cze­nie „Dzia­dów cz. III” Ada­ma Mic­kie­wi­cza (gene­za, czas akcji, język, moty­wy, kon­tek­sty, sym­bo­le) znaj­dziesz też w moim skle­pie!

Jeśli to czy­tasz — daj mi znać 🧡 na swo­im ulu­bio­nym kanale:

Chcesz zapisać się na korepetycje?