Ostatnio pisałam o tym, że układ nerwowy jest jak bateria: może mieć dużą pojemność, ale niekoniecznie równą jej wytrzymałość. Wtedy potrzebujemy uspokojenia.
Sposobów na autoregulację jest wiele: sen, spacer, wyciszenie, machanie nogami, skubanie skórek przy paznokciach. Dziś zajmiemy się zatem bezpiecznym stimowaniem.
Stimy – ang. self-stimulatory behavour to zachowania autostymulacyjne. Pozwalają na:
- poczucie granic ciała (np. przez klaskanie czy podskakiwanie);
- otrząśnięcie się z blokady emocjonalnej (wytrzęsienie);
- przefiltrowanie światła i/lub dźwięku, by były łagodniejsze (zasłanianie oczu/uszu);
- uspokojenie przez otrząśnięcie się z lęku;
- skupienie się poprzez rutualną wręcz powtarzalność;
- wyrażenie emocji.
Wszystkie dzieci stimują – w ten sposób także wielu dorosłych autoreguluje emocje: machają oni nogami, drapią się po głowie, kołyszą.
Niebezpieczne stimy:
- uderzanie głową;
- rozdrapywanie skóry aż do krwi;
- obgryzanie paznokci.
Można sobie pomóc, by powstrzymać niebezpieczne zachowania i przekierować potrzebę autoregulacji. Polecam do tego zabawki antystresowe — fidget toy, które można kupić lub zrobić. Ważne, by mieć je zawsze przy sobie.
