Możesz zostać moim patronem/moją patronką: 
40 osób i instytucji zostało nominowanych do piątej, jubileuszowej Nagrody Korczaka. Są wśród nich wybitni edukatorzy, nauczyciele i społecznicy kierujący się wartościami korczakowskimi oraz instytucje podążające drogą miłości do dzieci wskazaną przez „Starego Doktora”.
W tym roku do Nagrody Korczaka zgłoszonych zostało ponad 220 wyjątkowych osób i inicjatyw. Możliwość bycia jedną z nich (zostałam nominowana w kategorii „Liderzy zmian”)to dla mnie niesamowity zaszczyt.
Nagroda Korczaka ma doceniać osoby i instytucje, które działają w duchu wartości korczakowskich.
Nadal brzmi to dla mnie nierealnie. Zwłaszcza że w tej samej kategorii są osoby, które cenię: prof. Anna Wileczek, którą wielbię; Ewa Drobek, Tomasz Rożek, Dobromir Makowski, Łukasz Wojtasik, Jan Pieniążek, Agnieszka Kossowska, Anna Przybyło, Ewa Reimann, Bożena Szroeder, Dorota Katarzyna Świercz, Monika Zawadzka oraz wiele innych osób działających na rzecz dzieci, młodzieży, edukacji, bezpieczeństwa i lepszego świata.
Samo znalezienie się w takim gronie jest dla mnie ogromnym wyróżnieniem. I takiej radości, jak dzisiaj moja, życzę w lipcu wszystkim maturzystom, kiedy zobaczą swoje wyniki.
Dziękuję za tę nominację. Dziękuję za wszystkie dobre słowa. Idę dalej robić swoje.
Laureaci Nagrody Korczaka zostaną ogłoszeni 21 maja 2026 w czasie uroczystej Gali Nagrody Korczaka odbywającej się w audytorium Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie.
To było wielkie wydarzenie, a wokół mnie byli ludzie, którzy — jak powiedziano w laudacji — buntują się wobec zastanego porządku, a może raczej nieporządku świata, i każdego dnia próbują go zmieniać swoją pracą.
Jestem ogromnie wdzięczna za nominację do Nagrody Korczaka w kategorii „Liderzy zmian”. Jak powiedziała Kasia Stoparczyk, ta nagroda jest jak pieczątka potwierdzająca, że robi się dobro.
Mam to wytatuowane. Wprawdzie sprzed nominacji, ale sens jest ten sam: żebym nie zapomniała, po co to wszystko.
Po co nam walka o edukację, która dodaje skrzydeł.
Po co nam szkoła, która pozwala się rozwijać — bez względu na to, czy mieścimy się w schemacie, czy odstajemy od szablonu.
Dzisiaj pisałam dla „Musick Magazine” artykuł o Neurosis: o niezgodzie na świat, który chwieje się w posadach, o buncie, gniewie i o tym, że mimo wszystko trzeba walczyć o nadzieję.
W nominacji do Nagrody Korczaka, którą otrzymałam, znalazł się cytat Doktora: „Nie wolno zostawić świata takim, jakim jest…”.
Można zatem działać na różne sposoby. Można wyrażać podobne myśli innymi językami. Ważne, by wciąż dzielić się tym, co mamy, dostrzegać innych i działać, by zmianiać świat na lepsze.
Tego sobie życzę dzięki tej nominacji: żebym nigdy nie zapomniała, że każdy może się rozwijać i czerpać radość z nauki. A moim zadaniem jako nauczycielki jest słuchać, towarzyszyć i mądrze prowadzić, bez względu na to, z czym przychodzi do mnie młody człowiek. To ja muszę znaleźć do niego klucz.
Dzisiaj byli tam wspaniali ludzie. Naprawdę. Wielokrotnie tusz skapywał mi po policzkach.