. Warto jednak dobrze ją napisać, bo daje aż 4 punkty! 
Jak rozumieć polecenie?
- „Na podstawie obu tekstów zredaguj” – pamiętaj, że wypowiedź ma dotyczyć dwóch artykułów;
- „syntetyzującą notatkę” – forma;
- „na temat: współczesny człowiek wobec sztucznej inteligencji” – zawsze w poleceniu masz wskazany temat notatki;
- „Twoja wypowiedź powinna liczyć 60-90 wyrazów”. – określenie liczby wyrazów, z których powinna składać się notatka.
- „Uwaga: w ocenie wypowiedzi będzie brana pod uwagę poprawność językowa, ortograficzna i interpunkcyjna” – wiesz, że musisz postarać się o kwestie językowe, jeden zły przecinek to już strata punktów.
Kolejność działań:
- zastanów się nad tematem wskazanym w poleceniu;
- wybierz najważniejsze informacje z artykułów zawartych w arkuszu egzaminacyjnym;
- określ stanowisko każdego z autorów/autorek obu tekstów;
- porównaj stanowiska autorów/autorek i wskaż elementy wspólne lub rozbieżne;
- napisz notatkę w brudnopisie, pełnymi zdaniami, bez wyliczeń i usuń pustosłowie oraz wszelkie powtórzenia, podlicz słowa.
Za notatkę syntetyzującą można uzyskać 4 punkty, w tym 3 punkty za treść i 1 punkt za poprawność językową, ortograficzną i interpunkcyjną.
Poprawność językowa, ortograficzna i interpunkcyjna
1 pkt – poprawny zapis, dopuszczalne dwa błędy (językowe, ortograficzne lub interpunkcyjne). 0 pkt – trzy i więcej błędów (językowych, ortograficznych lub interpunkcyjnych).
Oceniając notatkę syntetyzującą zdającego, u którego stwierdzono specyficzne trudności w uczeniu się (dysleksję lub dysortografię albo dysgrafię), egzaminator nie ocenia ani poprawności ortograficznej, ani interpunkcyjnej.
Treść:
Jeżeli w kryterium Treść przyznano 0 pkt, wówczas nie przyznaje się punktów w kryterium Poprawność językowa, ortograficzna i interpunkcyjna.
Kompozycja notatki jest dowolna, np. zdający może zacząć od zestawienia stanowisk autorów tekstów albo od przedstawienia stanowiska każdego z nich.
Aby uzyskać 3 punkty, muszą być spełnione wszystkie kryteria:
A. przedstawienie stanowiska każdego autora notatka przedstawia – oparte na kluczowych dla tematu informacjach – stanowisko każdego autora względem zagadnienia określonego w temacie notatki, odtworzone na podstawie informacji zawartych w tekście, na odpowiednim poziomie uogólnienia
B. zestawienie stanowisk obu autorów w notatce zestawiono stanowiska obu autorów; poprawnie wskazano np. punkty wspólne/ rozbieżne albo różnorodność aspektów zagadnienia określonego w temacie notatki ujętych w tekstach obu autorów
C. spójność notatka stanowi logiczną i zorganizowaną całość
D. długość notatki 60–90 wyrazów
Jak samodzielnie ocenić notatkę syntetyzującą?
Egzaminator określa czy spełniono wymogi kategorii A?
notatka przedstawia – oparte na kluczowych dla tematu informacjach stanowisko każdego autora względem zagadnienia określonego w temacie notatki, odtworzone na podstawie informacji zawartych w tekście, na odpowiednim poziomie uogólnienia
Stanowisko A:
Stanowisko B:
Czy spełniono wymogi kategorii B?
w notatce zestawiono stanowiska obu autorów; poprawnie wskazano np. punkty wspólne/ rozbieżne albo różnorodność aspektów zagadnienia określonego w temacie notatki ujętych w tekstach obu autorów
Punkty wspólne:
Punkty rozbieżne:
Czy spełniono wymogi kategorii C?
notatka stanowi logiczną i zorganizowaną całość
Czy spełniono wymogi kategorii D?
długość notatki 60–90 wyrazów
Liczba błędów językowych:
– 1 pkt do 2 błędów językowych, ortograficznych, interpunkcyjnych
– Uwaga. Oceniając notatkę syntetyzującą zdającego, u którego stwierdzono specyficzne trudności w uczeniu się (dysleksję lub dysortografię albo dysgrafię), egzaminator nie ocenia ani poprawności ortograficznej, ani interpunkcyjnej. Wtedy dopuszcza się 2 błędy językowe.
Zwroty przydatne w pisaniu notatki:
(szczegóły w kursie)
Przykładowa odpowiedź z klucza CKE:
Isaacson w swoim tekście przedstawił Leonarda da Vinci jako naukowca, który zapoczątkował konieczność dialogu doświadczenia i teorii w badaniach naukowych. Autor tekstu uznał ten związek za niezbędny warunek rozwoju nauki. Steinhaus pisze natomiast o konieczności współpracy przyrodników z matematykami, gdyż to ona jest warunkiem postępu w nauce służącej opisowi rzeczywistości. W ten sposób w obu tekstach udokumentowano postulat dialogu empirii i teorii, który przekłada się na podstawy współczesnej rewolucji naukowej.
